Rodzic, który idzie ze swoim dzieckiem do logopedy, po kilku wizytach otrzymuje diagnozę logopedyczną. Czasami treść diagnozy może wywołać niepokój, ponieważ zawiera terminy opisujące różne nieprawidłowości w rozwoju mowy dziecka. Na szczęście rodzic nie zostaje z tym sam – logopeda zawsze tłumaczy, co oznaczają poszczególne pojęcia i na czym polegają problemy dziecka.
Poniżej znajdziesz najczęściej spotykane terminy, które mogą pojawić się w diagnozie, gdy w rozwoju mowy dziecka występują pewne trudności:
Zaburzenia rozwoju mowy i języka
Afazja – częściowa lub całkowita utrata zdolności mówienia i rozumienia mowy.
Dysfazja – trudności w mówieniu i rozumieniu słów.
Anartria – brak rozwoju mowy lub utrata wcześniej nabytych umiejętności artykulacyjnych.
Dysartria – problemy z wyraźnym wymawianiem dźwięków.
Afonia – całkowita utrata głosu.
Dysfonia – różne zaburzenia głosu (np. chrypka, zmiana barwy głosu).
Dyslalia – trudności w prawidłowej wymowie niektórych głosek.
Dysglosja – zaburzenia artykulacji spowodowane problemami z mięśniami, nerwami lub innymi częściami aparatu mowy.
Jąkanie – przerwy i zacinanie się w płynności mowy.
Mutyzm – brak mowy przy zachowanej zdolności rozumienia języka.
To tylko niektóre z możliwych zaburzeń. Dobrze postawiona diagnoza pozwala logopedzie ułożyć odpowiedni plan terapii. Dlatego nie warto bać się konsultacji – im wcześniej wykryte trudności, tym szybciej można rozpocząć interwencję, co przekłada się na lepsze funkcjonowanie dziecka w codziennym życiu.
Źródła
- Marzena Błasiak-Tytuła, Trudności w kształtowaniu funkcji słuchowych u podstawowych zaburzeń rozwoju językowego dzieci z afazją dziecięcą (2023)
- Speech and Language Disorders in Children: Implications for the Social Security Administration’s Supplemental Security Income Program (PubMed 2016)
