Przygotowanie do karmienia piersią w czasie ciąży

Zdarza się, że w wywiadzie logopedycznym otrzymuję informację o braku pokarmu, który był  powodem rezygnacji z karmienia piersią. Dlaczego takie sytuacje mają miejsce? Czy można przygotować się do karmienia piersią w czasie ciąży?

W większości ciąż otoczka piersi ciemnieje, piersi powiększają się, a gruczoły Montgomery’ego stają się bardziej widoczne. Przygotowanie się do karmienia piersią warto rozpocząć w 21-26 tygodniu ciąży w formie indywidualnej lub grupowej. Najważniejsze tematy, które są poruszane to:
– decyzja o sposobie żywienia dziecka,
– korzyści z karmienia piersią,
– plan porodu,
– zasady postępowania podczas porodu i połogu,
– wskaźniki skutecznego karmienia.

Wytwarzanie pokarmu jest regulowane hormonalnie. W tym procesie bierze udział wiele hormonów. Spośród nich kluczowe znaczenie mają prolaktyna (wydzielana pod wpływem ssania piersi) i oksytocyna (wydzielana na skutek ssania piersi, ale co ciekawe również pod wpływem myśli o dziecku czy jego widoku).

Odruch prolaktynowy jest pobudzany przez prawidłowe, częste ssanie, zaś zaburza go jego brak wywołany np. dokarmianiem noworodka czy podawaniem mu smoczka. Odruch oksytocynowy umożliwia opróżnianie piersi. Może go zahamować stres, ból i inne negatywne emocje.

Po kilku tygodniach od okresu stabilizacji laktacji udział hormonów w regulacji wytwarzania mleka zmniejsza się. Nadal działają odruchy prolaktynowy i oksytocynowy, aczkolwiek jeśli pierś nie zostanie opróżniona i mleko w niej zalega wydziela się czynnik hamujący laktację, ograniczający produkcję mleka.

Aby produkcja mleka była na właściwym poziomie:

Po stronie doradcy laktacyjnego:

• pomoc w utrzymaniu właściwej produkcji mleka,
• doradztwo w zakresie częstotliwości, długości i techniki karmień piersią,
• wskazówki dotyczące systematycznego odciągania pokarmu w ilościach odpowiadających potrzebom dziecka.

Po stronie logopedy (ocena dziecka):

• wykrywanie trudności wynikających z zaburzeń miofunkcjonalnych (np. nieprawidłowa dystrybucja napięcia mięśniowego), które mogą utrudniać skuteczne karmienie,
• proponowanie działań terapeutycznych wspierających prawidłowe funkcje oralne dziecka.